Dirk Zijn

Archive for the ‘Media’ Category

Met een persoonsgebonden budget (pgb), kopen mensen met een handicap zorg in naar behoefte. Als de geleverde diensten niet naar wens zijn, dan kopen ze die ergens anders in. Deze emancipatie van de gehandicapten heeft een keerzijde. Het geeft de gehandicapte macht in zijn rol als werkgever, en die macht kan worden misbruikt. In de Volkskrant een artikel over seksuele handelingen in de zorg.

(…) Aanleiding is een incident met een studente verpleegkunde (24), die samen met een verzorgster naar een gehandicapte man ging. Tot haar verbazing begon de verzorgster de man na het wassen te bevredigen, zo vertelde ze NU’91. Ook zou zijn gezegd dat dit normaal was en dat al zijn verzorgsters dit deden.

Geweigerd

‘Twee dagen later was ze weer bij de man en zag ze een andere verzorgster hetzelfde doen’, zegt Van Erp. ‘Toen werd haar gevraagd of zij het ook wilde doen. Dat heeft ze geweigerd. Daarop zei die man: nou, dan ben jij dus geen goede verzorgster.’

Daarmee was het meisje ook meteen haar baan kwijt, vertelt hij, omdat de man haar in had gehuurd via zijn persoonsgebonden budget (pgb).

Oei! Schrik! Dat dacht ik.
Maar niet iedereen is geschokt.

Per Saldo, de belangenvereniging van mensen met een pgb, vindt echter dat patiënten wel degelijk mogen vragen om seksuele handelingen, mits op de juiste plaats en tijd. ‘Het hoort niet tot de taken van verzorgenden, maar de vraag moet wel gesteld kunnen worden’, zegt woordvoerster Stans Damen. ‘Een verpleegkundige mag altijd weigeren. Maar als het op vrijwillige basis gebeurt, moet het kunnen.’

Ik vind het incident bizar, maar de reactie van Per Saldo slaat alles. Even naar de website van Per Saldo om te kijken of daar nog enige nuance wordt aangebracht. Niet echt. Ze blijven erbij: ‘de vraag om seksuele handelingen mag worden gesteld’. Ja. En als je weigert ben je je baan kwijt. Dat is machtsmisbruik. Dat heet seksuele intimidatie. Er zijn heel wat leidinggevenden voor minder de laan uitgestuurd. Wie ontslaat de gehandicapte?

Altijd uit op sensatie, onderzoeksjournalist Alberto Stegeman. Inderdaad, als je een beetje je best doet kan je aantonen dat de beveiliging van het koninklijk huis zo lek is als een mandje. Ja, als je heel graag wil, kan je vermomd als klusjesman paleis Noordeinde binnen lopen. Maar of je ook in de buurt van de koningin komt? Wil je hare majesteit omleggen dan kan je beter wachten tot Koninginnedag. Wordt lid van een schietvereniging, beetje oefenen, geweer met flink kaliber en goed vizier kopen, en knallen maar. Dat kán allemaal in Nederland.

Afgelopen week was er een aflevering over Schiphol waarin Alberto wél echt een punt had. Hij toonde aan dat er een enorm gat zit in het beveiligingssysteem van de nationale luchthaven. Op andere vliegvelden in Nederland wordt de handbagage gecontroleerd vóór je het taxfree gedeelte in gaat. Op die manier voorkom je dat mensen grote hoeveelheden flessen met - explosieve – vloeistof mee smokkelen achter de douane. In de uitzending wordt met verborgen camera’s gefilmd hoe kinderlijk eenvoudig het is om die vloeistof vervolgens zogenaamd uit het schap te pakken en te laten verzegelen bij de kassa. Afrekenen, boarden, boem!

Ik dacht toen ik de uitzending zag: wat dom! en: hier gaan koppen rollen! Maar Schiphol en Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NTCb) zijn lekker bezig om de boel te downplayen. In een gezamenlijke verklaring wordt aangegeven: ‘dat de beveiliging bij winkels waar belasting vrij kan worden gewinkeld, wordt verhoogd. Ook komen er controles op aangekochte vloeistoffen in deze winkels.
Naast deze maatregelen zal voor de lange termijn worden gekeken naar technologische of infrastructurele aanpassingen. Schiphol en NCTb Erik Akerboom benadrukken dat veiligheid nooit 100 procent gegarandeerd kan worden, ook niet in de luchtvaart.’ Artikel HIER.

Een onderzoekende journalist. Dat is zoiets als een houten boomstam, of witte sneeuw. Het lijkt er toch op dat het bijzonder is. Je hebt er een startpagina over en je kan er een cursus voor volgen. De online Van Dale kent het woord onderzoeksjournalist niet. Wel het woord journalist.

jour·na·list de; m,v -en redacteur die werkt voor pers of omroep; verslaggever

Die omschrijving vind ik niet bevredigend. Te passief, maar misschien wel dicht bij de waarheid. Toch maar even verder zoeken. Op wikipedia vind ik de volgende omschrijving: ‘Een journalist verzamelt feiten over recente gebeurtenissen van algemeen belang en onderzoekt of analyseert die en maakt daarvan meestal een verslag dat hij publiceert in een actueel (nieuws)medium. Dat wordt journalistiek genoemd (van het Frans journal, wat dagboek of later dagblad betekent).’
Nou. Ja. Dat komt een in de buurt.

Veel artikelen die in de krant of op internet lees, zijn overgetypt van het ANP. Hoe het ANP aan zijn informatie komt is een interessante vraag. Ik kan er op internet weinig over vinden. ‘Ons nieuws is objectief, betrouwbaar, actueel en snel’, staat er op hun website. Toch mis ik bij de ANP-berichten ook vaak de analyse. Volgens mij nemen ze daar gewoon persberichten over. Opgesteld door persvoorlichters van ministeries, banken, bedrijven, instellingen, kortom, van mensen die belang hebben bij het nieuws. Lekker objectief.

De kwaliteitskranten doen wel aan onderzoek. Maar de verdiepende artikelen vind ik vaak meer op opinie lijken dan op onderzoek. Tendentieus ook. Bijvoorbeeld over onderwijs of klimaatverandering. Zelden worden meningen van wetenschappers of deskundigen gewogen. Het gaat er meestal om gelijk te krijgen. Een artikel heeft pas nieuwswaarde als er een alarmerende kop boven staat. Dan is geen ruimte voor nuance.
Jammer. Niets is wat het lijkt, en er zijn meer kleuren dan zwart en wit.  Dat zou een journalist toch moeten weten?

Van Miek Olsthoorn – van Rest aan de Volkskrant.

Wat een hypocrisie bij dat jonge priestertje uit Reusel. Zeker, hij doet precies wat Rome wil: hij weigert de communie aan een oprechte homo die er eerlijk voor uitkomt dat hij in liefde samenleeft met een vriend. En wat doet dat priestertje, en wat doet de kerk, met de talloze pedofiele priesters-collega’s die in het geniep, uit pure verknipte eigenliefde de levens van talloze jonge kinderen hebben verpest / verpesten, overal ter wereld? Zij knijpen de kat in het donker en hun bisschoppen hebben hun de communie niet geweigerd. Nee, zij hebben die pedofielen beschermd. Die godsgezanten mochten hun (goddelijke) gang gaan. Hun werd niet verboden om voor te gaan in de Eucharistie. Ze mochten van Rome met hun besmeurde handen het heilig brood breken en zichzelf de communie geven. Afschuwelijk, zo’n kerk. Liefdeloosheid staat in haar vaandel geschreven. En de paus maar verdrietig zijn, nadat Rome zelf al langdurig op de hoogte was van dit misbruik, o.a. ook in Afrika en Australië en Ierland en Duitsland, en , ja ook in Nederland.

Sommige kandidaat partijen voor de gemeenteraad zijn echt volslagen van de pot gerukt. Dat dacht ik toen ik de campagneposter zag van Sociaal Delfzijl. Het kwam in het nieuws omdat er opschudding was ontstaan. Er zou geen toestemming zijn gevraagd om de foto te gebruiken.

De naam van de mevrouw van de gestolen borsten kwam mij zo bekend voor. Aha. Natuurlijk! Ik schreef  kort geleden een blog over playmate Meike Schulte. En nu vertrouw ik het niet meer. Meike heeft er wel wat voor over om in de publiciteit te komen. Ze leeft er van. Het geld dat ze verzamelt zet ze in voor ontwikkelingshulp. De gemeenteraadsverkiezingen zijn een uitgelezen kans om in de schijnwerpers te komen. En lokaal sufferdje Soiaal Delfzijl kan ook wel wat publiciteit gebruiken. Lijkt mij.

‘New Kids is de grofste sketchshow op TV met een zachte ‘g’. De serie laat het leven zien van 5 kansloze gasten uit het Brabantse Maaskantje.’ En sommige sketches zijn zo grof dat ze alleen op internet worden vertoond. Moet je even eerlijk zeggen hoe oud je bent en vervolgens bevestigen. Keiharde waterdichte beveiliging zeg maar.

Laatst was er toch een ‘verboden voor TV filmpje’ op TV. Bij De Wereld Draait Door, op een kindvriendelijke tijd dus. Gerrie heeft een pistool gestolen van een agent en schiet per ongeluk iemand dood. Ik was toch wel een beetje in shock, wist niet of ik nou moest lachen. Mocht ik hier om lachen? Het duurde een tel of wat, toen heb ik me er overheen gezet en gebulderd.

De afleveringen van New Kids zijn inmiddels miljoenen keren bekeken op internet. In het Brabantse plaatsje Maaskantje, waar de afleveringen van New Kids worden opgenomen, loopt het storm. Vooral in de plaatselijke snackbar is het druk. New Kids, niet meer op TV, maar nog wel alle filmpjes op comedycentral.nl. Pistool-filmpje HIER.

Vanochtend was ik op bezoek bij stichting De frisse blik. De stichting is gehuisvest op de bovenste verdieping van het pand van Bromet & dochters, aan De Noord in Ilpendam. Met prachtig uitzicht over het dorp. Een sfeervolle werkplek, om jaloers op te zijn. Lucas en Mirna, de oprichters van de stichting, hebben vorig jaar bij ons op school het project Wat is waar? gedaan. Tien docenten van SG Antoni Gaudí kregen les in het kritisch kijken naar media. De opdracht die er aan was gekoppeld: maak een reportage van een straat in de buurt. Twee docenten geven een positief beeld van deze straat, terwijl twee andere juist een negatief beeld schetsen. Op die manier ontdek je hoe je het beeld kan manipuleren. En dat zorgt voor een frisse blik ten opzichte van de media. Precies de bedoeling van de stichting.
Ik had vandaag afgesproken met Lucas en we hebben vooral bijgekletst. Inspirerend bezoek. De stichting doet veel leuke projecten en Lucas en ik delen dezelfde interesses. We hebben afgesproken dat ik een keer mee ga als ze een workshop geven op een basisschool. Daar heb ik nu al zin in.

Geniale jonge gast bij X factor. Vijftien jaar. VMBO. Had in de spiegel geoefend om volwassen over te komen. Hij deed het voor de spiegel voor. Eerst het jongetje, daarna volwassen. En waarachtig, hij speelde een goede volwassene. Niet van echt te onderscheiden. Totdat de camera uitzoomde. De foute spijkerbroek, het vest, het kapsel, en bij nader inzien ook de pukkels, het verraadde een jonge jongen die zijn stinkende best deed volwassen over te komen. Maarrr! Het ging zingen. En djiesus wat een stem. Je geloofde je oren en je ogen niet. Hilarisch, omdat het wonderschone geluid compleet niet paste bij het beeld. Gordon herkende gelijk het talent. Angela ook, en gaf nog een tip mee: Het zou niet erg zijn als je deze kledingstijl achter je zou laten. Woooeeehaa!
Update: De auditie van Dion op YouTube hier.

Kijk, daar is ze weer. Altijd scherp. Altijd goed. Dit keer geeft ze haar commentaar op de weblog van Wouter Bos. Symboolpolitiek, noemt ze het wetsvoorstel van het kabinet om mensen met een huis dat meer waard is dan 1 miljoen euro meer belasting te laten betalen. En gelijk heeft Marike. Natuurlijk. ‘Geld levert het nauwelijks op, de staatsschuld wordt er niet kleiner door. Momenteel zijn er rond de 24.500 woningen met een WOZ-waarde hoger dan 1 miljoen euro. Hoogstens komen er enkele tientallen miljoen euro extra belastinggeld binnen, op een staatsschuld van 369 miljard euro.’ Schaf liever de aftrek van hypotheekrente helemaal af! Aldus Stellinga.

Ha! weer een mijlpaal! Zo begint de betreffende weblog van Wouter Bos. Hij zal toch niet echt geloven dat het wetsvoorstel een mijlpaal is? Hij zal toch geen Marike Stellinga nodig hebben om hem dat uit te leggen? Het zegt misschien wel alles over de kleine stapjes die je maakt in politiek Den Haag.

Nou, ik heb de aflevering gezien hoor. Wat een ongelofelijke treurigheid. En hoe waar ook. Dit soort pubers heb je op alle scholen in Nederland. Ik schat dat één op de dertig leerlingen worstelt met dezelfde problemen als Fabian. Ik zie en spreek ze dagelijks bij mij op school.
Prachtig hoe Prem in het gezin ‘duikt’ met alle goede bedoelingen. Oprecht, en vastbesloten er wat van te maken. Jammer dat hij er niks mee bereikt. Zijn poging is even dapper als kansloos. Het gezin komt erachter dat Fabian last heeft van het stigma van autist dat sinds de basisschool aan hem kleeft.  Maar het lucht niks op om dat te weten. Je bent een gewone jongen Fabian, dus wat ga je daar aan doen? Het antwoord op deze vraag die hem door zijn moeder wordt gesteld kan Fabian niet geven. Het is een vraag die hem nog meer benauwd dan het stigma van autist. Reden temeer om te blijven blowen. De enige manier om het uitzichtloze leven te ontvluchten. En ook de voornaamste oorzaak dat alle pogingen, om op het rechte pad te komen, op niks uitlopen. Treurig, treurig en nog eens treurig.