Archive for the ‘Vogels’ Category
Lente
De vogeltjes fluiten. Hartstikke! Zou de winter dan eindelijk voorbij zijn? Gisteren zag ik een verdwaald sneeuwklokje. Er zitten vast al hele dikke knoppen in de bomen. Zo even kijken. Nog even en dan is er weer een groene waas te zien over het lage struikgewas. Ik verlang naar de eerst blaadjes aan de bomen. En naar de geur van lente. Fietsen zonder ver in mijn jas weg te hoeven duiken. Weg winterjas. Ik wil op het terras zitten zonder jas. In een zwak, maar aangenaam warm zonnetje, met een kopje koffie en een tijdschrift. Ik hoop dat dat allemaal gaat lukken vandaag.
Boertje Jeroen
Tip van boertje Jeroen. Lokale dwerggeithouder. En vanaf morgen wereldberoemde vogelopvanger, in Purmerend. Morgen staat hij in de regionale krant. Twee zwanen en een gans zijn inmiddels van een wisse winterdood gered. De dierenambulance is de wanhoop nabij. Bij gebrek aan vogelopvang in de regio, kunnen ze vogels die er slecht aan toe zijn nergens kwijt. Jeroen stelt daarom de stallen, bij het land dat hij beheert, beschikbaar. Ik zie een gat in de markt voor onze vogelvriend bij uitstek. Eksters, kippen, kraaien, alles wat vleugels heeft eet uit zijn hand. Maargoed, nu dus iets met geiten. Wat is dát dan?!
IJsvogel in de tuin
Nouja, bijna dan. Je kon hem zien zitten aan de overkant van de sloot.
Boven het ijs. Lang geleden alweer. En we hebben beeld.
IJsvogel
Jezus! Wat zijn die beesten mooi. Je weet echt niet wat je ziet. Het blauw van hun veren lijkt wel licht te geven. Ik werd er haast door verblind toen ik hem vanuit de huiskamer met de verrekijker volgde terwijl hij over de bevroren vaart (je bent een ijsvogel of je bent het niet) vloog.
Ellen was aan het bellen met Esther toen ze tussen neus en lippen door zij dat ze een ijsvogel zag. Ik dacht dat ze een grapje maakte want ze neemt mij er altijd mee in de maling. Twee paar jaar geleden heb ik ook al eens een ijsvogel gezien vanuit ons huis. Die beesten zijn behoorlijk zeldzaam dus Ellen maakt sindsdien de grap dat ik het wel verkeerd gezien zal hebben.
“Het zal wel een stukje blauw plastic zijn”, zei ik daarom tegen Ellen. Ik zag ook wel iets blauws aan de overkant van het water maar te onduidelijk en ik kon het nog niet geloven. Toch maar even de verrekijker gepakt om te checken, en inderdaad, een echte ijsvogel.
Niet lang daarna vloog hij weg, ik kon hem nog volgen, hij vloog onder het fietsbruggetje door en ging daar vlak naast in een boom zitten. Een paar seconde later kwam er een fietser langs die niet in de gaten had dat hij op één meter afstand langs een ijsvogel reed.
